LEBIODKA POSPOLITA

Lebiodka pospolita (Oreganum vulgare L. )

 

Nazwa ludowa: Dobromyśl, dziki majeranek, macierduszka, duszka, macierzyca

 

lebiodka to niewysoka , sięgająca czasem do 70 cm roślina o różowych , czasem różowo -liliowych kwiatach. Jest znana ludzkości od bardzo dawnych czasów. Stosowano ją  jako lek i przyprawę. W niektórych regionach Polski, np.  na Podkarpaciu, była szczególnie ceniona i wyróżniana spośród innych ziół. Obowiązkowo musiała znaleźć się w bukietach święconych w Święto Matki Boskiej Zielnej. Tam też  nazywano ją   „ dobromysl” ponieważ  regularnie popijana  oddziaływała kojąco na nerwy i poprawiała nastrój. Rosyjska medycyna ludowa uważa ,że lebiodka zawiera spore ilości selenu- pierwiastka, który reguluje pracę mózgu, tarczycy,  działa antyoksydacyjnie, chroni przed wolnymi rodnikami.

Gdzie możemy ją  znaleźć : Lebiodka to roślina dziko rosnąca, ale   możemy łatwo uprawiać w przydomowym ogródku .Czasem lubi się stamtąd wymykać i rozsiewać po okolicy.
W naturze wybiera podłoże gliniaste, bogate w wapń. Porasta  zręby leśne, miedze, przydroża.

Co jest surowcem zielarskim: kwitnące ziele

  • Kwitnące ziele pozyskujemy je  od lipca do września. Zbieramy w początkowej fazie kwitnienia, ścinając nożykiem lub sekatorem około 10 cm nad ziemią .Do suszenia możemy ją podwiesić lub rozłożyć cienką  warstwą. Dobrze wysuszone ziele zachowuje naturalną  , różową barwę kwiatów i aromatyczny zapach.Następnie ręcznie “smykujemy”  liście i kwiaty , a gotowy surowiec najlepiej przechowywać w dobrze zakręconych słojach.

Substancje czynne: Olejki eteryczne ( karwakrol , tymol..), gorycze, związki żywicowe, flawonoidy, fitosterole, katechiny, sole mineralne, Wit.C

Pożytek dla zdrowia:

Lebiodka wspiera układ trawienny i moczowy. Pobudza  wydzielanie śliny, soku żołądkowego ,moczu  oraz produkcję żółci.
Ma zastosowanie przy niestrawnościach, wzdęciach, kolkach jelitowych, poprawia pracę wątroby , pomaga przy kamicy żółciowej.
Ze względu na jej właściwości antybakteryjne ,  wzmagające wydzielanie śluzu w górnych drogach oddechowych oraz działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie  jest podawana przy przeziębieniach w stanach zapalnych zatok, oskrzeli czy gardła. Lebiodka ułatwia oddychanie , łagodzi kaszl.
Literatura podaje ,że olejek z  lebiodki wykazuje  właściwości antygrzybicze – sprawdza się np. przy grzybicy stóp.
Dawna medycyna ludowa stosowała też lebiodkę jako środek uspakajający  przy nadmiernej pobudliwości płciowej.

Przepisy:                                                                                                                                

Napar-

1 łyżeczkę ziół zalać 1 ½ szkl. wrzątku, przykryć i parzyć 15 min.Pić 2-3 razy dziennie ½ szklanki przed jedzeniem( przy dolegliwościach żołądkowych).
Jeśli chcemy taki napar  zastosować jako lek wykrztuśny , to pijemy go  po jedzeniu i dodatkowo możemy go  lekko osłodzić miodem.

Zastosowanie kulinarne:

jako aromatyczna przyprawa do pizzy, makaronów, kasz, sosów.
Łukasz Łuczaj w swojej książce „Dzika Kuchnia” podaje ciekawy przepis na aromatyczny  „lebiodkowy „  cukier :  Trzeba drobno posiekać kwiaty i liście lebiodki , przełożyć do słoika i  zasypać cukrem  .
Odstawić w słonecznym miejscu na jeden dzień.  Możemy go stosować jako posypkę do deserów.

Preparaty z lebiodki nie są wskazane dla kobiet w ciąży i karmiących.

Komentarze zostały zablokowane.