ŻYWOKOST LEKARSKI

Kwitnące ziele żywokostu

Żywokost lekarski(Symphytum officinale)

Nazwa ludowa: gnat, kosztyfol, zrost , żywi gnat

Żywokost to stara roślina lecznicza , ceniona przez Dioskorydesa,  Galena czy  św. Hildegardę  von Bingen.
Na początku XX wieku została gruntownie przebadana przez angielskiego lekarza C. J. McCaklistera, który potwierdził jej właściwości lecznicze : zwłaszcza  szybką  regenerację  tkanek, przyspieszenie gojenia ran i owrzodzeń.
Żywokost jest rośliną(byliną)  o grubej , rozgałęzionej łodydze , wyrasta nawet do wysokości 1 metra. Jego kwiaty są  dzwonkowate o barwie różowej , białej lub fioletowej w zależności od regionu.

Dawniej na przednówku jadali go ludzie np. na obszarze dawnej Galicji, przyrządzano liście żywokostu jak kapustę: krojono, gotowano i dodawano omasty. A i dzisiaj zwolennicy „dzikiej kuchni” maczają go w cieście naleśnikowym i smażą   na tłuszczu. Można go wypróbować  kulinarnie ,ale nie przesadzać z ilością.

Gdzie możemy go znaleźć: W zasadzie wszędzie, bo występuję na niżu i na terenach podgórskich.

Lubi podłoże wilgotne , porasta obficie rowy, wilgotne łąki, brzegi cieków wodnych, spotkać go można  na skraju lasów.
Do celów farmaceutycznych jest uprawiany, pozyskuje się surowiec z  2-3 letnich roślin.


Co jest surowcem zielarskim:
  Korzeń

który pozyskuje się wczesną wiosną lub późną jesienią. Po wykopaniu trzeba korzenie dokładnie umyć , pokroić na mniejsze części i wysuszyć, najlepiej w  suszarni lub w domowych warunkach na suszarce do grzybów.
Dobrze wysuszone korzenie są sztywne , twarde i lamią  się z trzaskiem.

Skład chemiczny: Śluzy(10-15%), garbniki, allantoina (1,5%), pektyna, żywica , cukry, kwasy organiczne, glikozydy i  alkaloidy pirolizydynowe.

Pożytek dla zdrowia:

Ze względu na zawartość alkaloidów pirolizydynowych, którym przypisuje się właściwości toksyczne, ograniczono zastosowanie żywokostu tylko do użytku zewnętrznego,

Do niedawna używano go również wewnętrznie w postaci odwarów, jako lek na biegunkę, czy na owrzodzenie przewodu pokarmowego ( żołdak, dwunastnicy) oraz jako syrop wykrztuśny.

Zewnętrznie stosuje się korzeń żywokostu np., w formie okładów na trudno gojące się rany, owrzodzenia, oparzenia , wypryski skórne.
Papką z żywokostu okładano złamane kości aby przyspieszyć ich zrastanie.

Przepisy:

Odwar z korzenia:

1łyżkę  stołową rozdrobnionych korzeni żywokostu zalać 1 szkl.  wody, doprowadzić  do lekkiego wrzenia i odstawić na parę godzin.
Przecedzić , lekko podgrzać i pić 2 razy dziennie ½ szkl  przy stanach zapalnych przewodu pokarmowego i dróg oddechowych.
Takim odwarem można płukać gardło lub zrobić  z niego okład na rany.

Żywokost  ze względu na dużą zawartość białka  nadaje się doskonale na  paszę  dla zwierząt gospodarskich . Świeże liście lubią gęsi, zaś dla kur lepsze są   wysuszone , rozdrobnione i dodane do karmy.
Poprawia to ich nieśność oraz lepiej wybarwia żółtka.

Komentarze zostały zablokowane.